Yorulmuşken kalbimin çıkmazlarındaki senli odolarla boğuşmaktan hala sevdigimimi sanıyorsun !
Belki hala diye birşey yoktur sana göre sevmişsen seviyorsundur artık sevmiyorum diye bir cümlen olmamıştır hiç
Canımı yakarken her satırdan öte gölgeler oluşuyor yüzümdeÇizgilerim var benim sonsuz boşluga dalann yüzümün her bir yolu hüzün dalgarıyla sarılı
Sevmemiştim seni sanma ! Sevmiştim hemde çook...
İnan şu anda sevmiştim demek istemezdi gözlerim Hep sevmeyi isterdi "
Denedim çok denedim senin yalan dolan sevgini örtüp temiz aşkımı sarıp sarmalamayı yüregine. Anla işte yapamadım... Saramadım iğrençliklerini azıcık sarılsam yüreğine karanlık çöküyordu sanki üzerime...
Seni sevmemin nedeni sendin
Nefretimin nedenide senden başkası olabilirmiydi ?
Çok büyük sevgilerin darbe almasıyla nefrete dönüşen hisler bir zindan hayatı sürer gibi kin kusar bütün yalanlara...

Afederdim belki
Affedilecek bir affın olsaydı!
Susarken her an sevgilere atmıştın beni çöllere
Sen gittikten sonra herkese kötü gözlerle baktım herkesde bir acabam oldu... Belkilerim yükseldi göklere kimseye inanamadım güvenemedim...
Biliyormusun ben senden sonra hiç kimseyi çok sevemedim...Canıma katmak istemedim kimsenin canını!
Öyle bir  sarmışsınki masumiyetimi ( Ne bir aşk barınıyor yüregimde Ne de sarılmayı bekleyen bir yürek )
Hergün daha çok çıldırıyorum " Artık sen bile alçalmışken gözümde kimseler sevemez sanıyorum kimseyi
Sahtelige bürünmüş bir hayat geçiyor gözümün önünden her haliyle sana benziyor işte o hayat...
Hala seni sevip sevmedigimimi soruyorsun!
Ben senden sonra kimseyi sevmedim...
SEVEMEDİM...

Nedenini bilmiyorum,
Ama...
Bugün herzamankinden daha çok ihtiyacım var sana...

Çok eksiğim bugün...Yine batıyor güneşle birlikte kayboluyor tüm direncim,umutlarım!'Ben artık onsuz yapabiliyorum...!

dediğim günler toz duman olup yapıştı yine boğazıma,Nedense tutamıyorum sensizliğin çıldırtan isyanını bugün!..Damlıyor gözyaşlarım...

Bak,
Yine çekildi;
Evli evine,köylü köyüne!
Nedenini bilmiyorum,ama;
Evsiz,köysüz kaldım bugün,bu gece...!

Herkes sığınacak bir çatı buldu gerçek benliklerde,bense sensizliğin kimliksiz çatısına sığındım yine...

Bana gelen tüm yollar kapandı,yolsuz kaldında dönemedin mi?Yoksa çıkar bi yol mu buldun kendine!!!

Bilmiyorum sebebini,sonucunu çok yanlızım bu gece...




Çözülmeyen düğüm,
Kanıtlanamayan suçlar gibi sensizlik...
Yetmiyor yaşamaya,
Bi ben bi de sensizlik...
Nedenini bilmiyorum,ama;
Çok koyuyor bugün,bu gece bu bilinmezlik!


Herşeyi bi nedene bağladımda,bi olmayışını bağlayamadım sonuca...

Belki de bunun için acıtıyor bu denli,kıvrandırıyor....Çok sevdim diye mi kaybettim seni,çok sevilemedim diye mi...

Tüm sessiz çığlıklarıma inat bozuyorum gizli suskunluğumu ...

Hiç unutmadım seni zaten hiç bir zamanda unutmak istemedim.öyle bir içime işlenişin vardı ki seni unutmak mümkün değil.Gözlerin her daim aklımda, birlikte yasanılan onca seneye bakıyorum ve ardından sımdı ayrılık...

                   İçim hüzünle dolu, gözyaşlarımla akıttıgım bu sevdayayı yaratan yuregımde kucucuk bır damla göz yası...
                                                       ...
  Ve ne oldugunu anlayamadan kalbımde bır agrıı...Ayrılık acısı...

SENSİZLİĞE ALIŞMAK, BİR BOZGUN AĞIRLAMAKTIR BİLİYORUM...